Elektromechanische versterker ("koolversterker").
Zwart ebonieten voet met daarin verborgen de luidsprekertransformator en bovenop de koolversterker zelf.

Het ingangssignaal wordt via twee aansluitingen toegevoerd aan een spoel, waardoor een metalen staafje (dat werkt als trilplaat) gaat trillen in het ritme van het geluidsignaal. Het staafje is verbonden met een koolmicrofoontje dat is aangesloten op een batterij van 3 volt. De stroom wordt hierdoor versterkt en via een aanpassingstransformator aan een aangesloten hoornluidspreker toegevoerd. De firma Brown kwam al eerder met een dergelijk systeem, zowel los als ingebouwd in een hoornluidspreker, de Crystavox. In 1926 kwam Brown met een versie die het geluid via een extra spoelstel en koolmicrofoon nog een extra keer versterkte. Rechts is deze Brown Crystal Amplifier met twee microfoons uit 1926 afgebeeld.
Voordeel van dit type versterker was dat het een stuk goedkoper was dan een buizenversterker; 38 shilling versus ongeveer 10 pond. Een nadeel was dat de vervorming wat groter was.

De elektromechanische versterker werd uitgevonden in 1904 door de, in Engeland geboren, Amerikaanse Bell ingenieur Herbert E. Shreeve. Hij gebruikte het systeem (links) voor de versterking van de telefoonsignalen tussen New York en Chicago. De Microphone Bar Amplifier, die het signaal van een kristalontvanger kan versterken en die werkt op twee droge cellen van 1,5 volt, werd gemaakt door New Wilson Electrical Manufacturing Co., Ltd., 18 Fitzroy Street, Euston Road, Londen W1.
De oorspronkelijke prijs was 38 shilling.
Gegevens
Serienummer: geen
Afmetingen (h x b x d): 11,5 x 9,5 x 9,5 cm
Bouwjaar: 1926
Aangeschaft in: 2011
Gelijkstroomweerstand: 2000 ohm

 

De versterker met losgenomen "bar" Achterzijde

Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op donderdag 04 februari 2021